شرکت‌های بیمه و اعتبار‌سنجی

کاربرد سرویس اعتبارسنجی در شرکت‌های بیمه
1 ستاره2 ستاره3 ستاره4 ستاره5 ستاره (۱ امتیاز، میانگین: ۵.۰۰ از ۵)
Loading...

پیش از اینکه به‌سراغ اصل داستان برویم، بگذارید خاطرۀ یکی از دندان‌پزشک‌های مشهور را اینجا ذکر کنم که برای شروع داستان، روایت جالبی است. او در یکی از خاطراتش بیان می‌کرد که ما در دفتر دندان‌پزشکی خودمان فهرست عریض و طویلی داریم از مشتری‌های خوب، مشتری‌های میانه‌حال و مشتریان بد؛ یعنی در ذخیره‌سازی اطلاعات مشتریان، یک ستون هم خودمان تعریف کرده‌ایم که روبه‌روی نام هر مشتری می‌نویسیم که آیا مشتری خوبی‌ست یا مشتری بدی و برمبنای همین یک عامل، تا حد زیادی دستمان می‌‌آید که باید چطور با مشتری‌ها رفتار کنیم.

او ادامه می‌داد که مشتری خوب به‌معنای مشتری پولدار نیست، بلکه به‌معنای این مسئله است که تا چه حد در تعامل با دندانپزشک و دستیارانشان همکاری دارد، نکات و آموزش‌های گوشزد‌شده را رعایت می‌کند و به سلامت دندان‌هایش بها می‌دهد. مشتری‌های میانه‌حال از آن‌هایی هستند که بعد از اینکه دندانشان درد گرفت به اولین دندان‌پزشکی که به پستشان خورد مراجعه می‌کنند و پس از اتمام کار می‌روند؛ یعنی مشتری دائمی نیستند.

در آخر هم مشتری‌های بد هستند که دقیقاً عکس مشتری‌های خوب هستند، نِق می‌زنند و غر، از همه طلب‌کارند، سر زمان مشخص نمی‌آیند، در پرداخت هزینه‌ها داستان دارند و… .

ادامه می‌داد که حتی اگر یک مشتری ثروتمند هم باشد، ولی اهل تعامل مثبت نباشد، به‌سبب اینکه استهلاک روان و اعصاب و انرژی ما را در پی دارد، سعی می‌کنیم تا حد امکان با وی همکاری نداشته باشیم (به زبان خودمان بپیچانیمش).

حالا این چه ربطی دارد به اعتبار‌سنجی؟

اینجا به بعدش جالب می‌شود. سال گذشته سندیکای بیمه‌گران ایران نشستی داشتند و در این نشست، یکی از موضوعاتی که مطرح شد این بحث بود که «همکاری با مؤسسات رتبه‌بندی  تا چه میزان می‌تواند در سنجش و شفافیت سوابق اعتباری بیمه‌گزاران بزرگ و کنترل بدحساب ها موثر باشد».

یکی از نکاتی که در این جلسه مطرح شده بود این مسئلۀ مهم بود که در‌حالی‌که در دنیا رایج است بیمه‌گران با اتکا به شفافیت و اطلاعات کافی در مراکز بیمه‌ای، بین مشتری کم‌‌ریسک و پرریسک تفاوت قائل می‌شوند و طبعاً مشتری پرریسک باید حق بیمه ‌نامه بیشتری پرداخت کند و مشتری کم ریسک باید به علت کم خطر بودنش باید کمتر هزینه بیمه بدهد و از مزایای خوش‌حسابی برخوردار باشد.

به زبان ساده‌تر، در وضعیت کنونی انگیزۀ «مالی» لازم برای خوش‌حسابی وجود ندارد، بلکه این انگیزه در‌حال‌حاضر بیش از هر چیزی «اخلاقی» است و سود خوش‌حسابی افراد به میان همه پخش می‌شود و سود بدحسابی نیز میان همۀ مشتریان. با ایجاد ساز و کاری که بتواند تمایز میان خوش‌حساب‌ها و بدحساب‌ها ایجاد کند، بیمه‌ها می‌توانند سیاست‌هایی انگیزشی ایجاد کنند تا خوش‌حساب‌ها انگیزه‌های مالی مدنظر را دریافت کنند و عکس چنین سیاستی برای بدحساب‌ها برقرار شود.

دریافت گزارش رتبه‌بندی اعتباری افراد

Leave a Reply

Your email address will not be published.Required fields are marked *